Barry (officieel Hiciente)

 6 mei

 

Weer een maand verder van fijne training en goede vooruitgang. En nu is  Barry klaar de wijde wereld weer in te gaan. Vandaag gaf ik Kim, de eigenares van Gita die hier in pension staat,  les op Barry. Ze wilde hem graag eens ervaren. De relatief onervaren Kim reed heerlijk op hem weg en ik zag hoe ze hem haar vertrouwen durfde geven.  Prachtig. Het duurde maar even tot Barry ontspannen en nageeflijk zijn rondjes maakte onder Kim, ondanks herrie van zwaar materieel waar ze pal achter de rijbak mee aan het werk waren.

 

Zoals gemeld, Barry is klaar de wijde wereld in te gaan en dus ga ik op zoek naar die ene perfecte plek en match. Ik zoek voor Barry een fijngevoelige berijder, geen beginneling. Barry leunt op zijn eigenaar, verbindt zich ermee en stabiliteit en ervaring van die persoon zijn belangrijk. Daarnaast vind ik  het belangrijk dat deze persoon openstaat voor mijn manier van scholing en daar op in wil haken in het rijden van Barry. Hij loopt nu zo fijn door mijn manier van training dat ik deze kennis met liefde wil overbrengen op de perfecte kandidaat.   

 

Barry is heel rustig in zijn hoofd en heeft een heel zachte mond. Hij is goed aan de hulpen maar zeker geen loperig paard. Ben je een vlotte ruiter, is hij lekker vlot, ben je een rustige ruiter, is hij trager. Hij moet dus een beetje gemotiveerd worden en is dan heerlijk voorwaarts. Beetje een dieseltje. Ik vind het fijn hem voor het rijden even in de longeerbak te doen, stap en een galopje beide kanten op, om dan lekker met een los paard aan de slag te kunnen gaan. Barry is heel attent op de ruiter, let goed op en kan de concentratie lang vasthouden. Hij is in goede longconditie. In de rechtgerichtheid zijn we goed onderweg en hij is met weinig moeite recht te zetten en te houden.  Ik geniet enorm van het werken met hem en de inzet die hij toont.  Hij geeft een fijn rijgevoel. Als je hem uit paddock of wei haalt is Barry nooit vlot in het meelopen. Hij neemt de tijd. Hij is aanhankelijk en mensgericht. Hij kent zijn mensen heel goed en zal altijd dankbaar de aai of knuffel in ontvangst nemen.   

 

Ik wil hem heel graag op een privéplek samen met een maatje én als dat maatje er niet is zou het geweldig zijn als Jesse met hem mee zou kunnen gaan. Ze zijn verknocht aan elkaar.  Weidegang is belangrijk in de zomer en paddock winter. Schuilstal is hij nu gewend en geniet hij van al is in de nacht op stal wel mogelijk. 

 

Ik zoek iemand die de verbinding aan wil gaan met hem, op het beeld van hem verliefd wordt. Iemand die niet fanatiek wedstrijdgericht is maar genieten wil van elke stap die ze samen als combinatie maken. Want immers; die verbinding leidt naar vooruitgang en naar samen genieten. Want dat gun ik Barry. Nummer één zijn voor zijn nieuwe eigenaar en samen genieten. 

Barry heeft in het verleden gesprongen en er is met hem buiten gereden.  Barry is goed trailermak, werkelijk super sociaal naar andere paarden en nu een stabiel en zelfverzekerd paard.  En hij is prachtig! 

Barry is een KWPN ruin van 27/4/2012, 12 jaar oud dus dit jaar. 1,63 schat ik hem.  Springgefokt Kojak x Glennridge. 

 

Hieronder filmbeelden van vandaag van mijzelf op Barry en daarna een stukje van de les die ik Kim gaf met hem. 

 

 

 

 

 

9  april 

 

 

Ik heb een winterstop gehouden en dat gaf Barry de kans nog verder weer in zichzelf te zakken en de laatste restjes onzekerheid los te laten. Enkele maanden winterstop had wel tot gevolg dat de ontwikkelde spieren weer verdwenen waren als sneeuw voor de zon.  Zoals ik hem nu ervaar is hij heerlijk zelfverzekerd en gaat zelfs op onderzoek uit als iets nieuws hem een moment uit evenwicht brengt. Mooi om te zien hoe hij dan nieuwsgierig het voortouw neemt, Jesse in zijn kielzog, om samen eens te gaan kijken wat er toch wappert of ligt. Heerlijk!

 

Tussentijds zijn er nog rugfoto's van Barry gemaakt (hieronder te vinden) omdat ik wat gevoeligheid constateerde. Zijn rug is gelukkig perfect en het was stijfheid wat hem plaagde.  De osteopaat heeft dat verholpen toen en die behandeling had een heel goed resultaat.

 

Het werk is al weer een hele poos opgepakt met hem en hij gaat als een speer. De training is inmiddels intensief en nagenoeg dagelijks. Volledig gericht op spieropbouw achter en versterken van achterhand. Ik zie hem groeien en ontwikkelen, zijn beweging wordt steeds losser en vrijer en hij heeft geleerd op 4 eigen benen te lopen en de ruiter daadwerkelijk te dragen. Ik word geholpen door een lieve dame, Stephanie,  die ook af en toe eens komt en die ik dan les geef op Barry. Zij leert grondwerk ter versterking van de spieren uit te voeren én te rijden zonder te storen. Barry vaart er wel bij en mag haar graag.

 

Barry geniet van de aanwezigheid van vriend Jesse. Mijn speelse jaarling en ze stoeien wat af. Als een driejarige is hij samen met Jesse in de weer.  Een heerlijk plaatje hieronder, samen op de wei en aan het voernet. 

 

Hieronder 2 foto's van mij. Vrij recent zijn ze,  waarin ik hem op eigen benen werk en actief achter. Hij kan het nu!  En een aantal foto's van Stephanie in de beginfase en nét na de winterstop waar hij nog te weinig kracht achter kon inzetten en te zwaar op de voorhand hing. Mooi om de ontwikkeling te zien.  Ook de verbinding na het rijden met Stephanie (laatste foto) is  prachtig.

 

 

 

 

 26 oktober

 

Barry oogt blijer; een stuk minder gelaten. Hij is meer ontspannen, minder scherp en alert op zijn omgeving.  Een duidelijk teken van loslaten van verleden en  vertrouwen in mij als steun.  Fijn om te zien hoe hij zich steeds meer nog settelt hier. 

 

Het werk gaat goed, hij wordt sterker in de beweging, achter ontwikkelt zich al wat spiermassa. En Barry wil zo graag meewerken. Een heerlijk dier!

 

Hieronder Barry op zijn schoenen, een wat grappig beeld maar wat is het functioneel!

 

 

12 oktober

 

 

Inmiddels  keer gereden en wat een heerlijk rijgevoel geeft dit fantastische paard. Hij moet veel (af)leren, maar dat mag de pret niet drukken. Hij voelt  fijn meewerkend.  In de eerste keer rijden meteen al merkte ik dat hij snel dingen begrijpt en dat hij geen traumapaard is dat vastgeroest in patronen dan vaak bijna slaafs gehoorzaamt.  Wel is hij geneigd achter de loodlijn te kruipen, op de voorhand te vallen, zijn lijf vast te zetten. Kortom, wat de geëigende rijstijl teweeg brengt is goed bevestigd.  Maar dat is geen enkel probleem. Dat komt wel goed. 

Hij heeft zijn eigenheid behouden en ik voel en weet dat hij snel naar me toe zal groeien in vertrouwen. En dan ook zijn lijf goed los zal laten.  Heerlijk. Wat ben ik blij met dit dier weer!

 

Inmiddels zijn de hoefschoenen aangemeten en is de osteopaat geweest. Dat samen helpt hem losser en meer ongeremd te kunnen bewegen. En dat was goed voelbaar vandaag toen ik hem weer reed.

 

Ingesproken video hieronder van de eerste keer rijden.

 

 

3 oktober

 

Bezoek aan de kliniek gisteren.  Ik heb een kort kreupelheidsonderzoek op het harde laten uitvoeren. Barry liep perfect. Niets aan de beweging te zien in zowel stap als draf. 

 

Daarna röntgenfoto's  van de voeten. Controle hoefbeen en  HKO. Alles prima in orde!  Het hoefbeen toont geen tekenen van bevangenheid en ook helemaal niets te zien wat op HKO wijst. 

 

Duidelijk was wel de dunne zolen. In die zin heel blij met de foto's en een overduidelijke diagnose waar de gevoeligheid met lopen die hij tot voor kort liet zien zijn oorzaak vindt.  Een hele lichte bevangenheid zou er geweest kunnen zijn, maar de gevoelige zool in combinatie met afgetrapte ijzers en  ernstig beschadigde te korte hoeven lijkt logisch aldus de dierenarts.  Er wordt geadviseerd Barry ijzers met zooltjes onder te doen. Ik kies voorlopig nu voor hoefschoenen om de voeten eerst goed door te laten groeien.

 

Dan komt de volgende dag de smid die alleen wat vijlwerk doet vanwege het risico dat de gevoeligheid weer op zou kunnen spelen.  En ik bestel een hoefschoen specialist die de 11e komt met wat mogelijkheden in hoefschoeisel. De voeten moeten de kans krijgen te groeien en versterken. Homeopathisch blijf ik het ook nog een hele poos ondersteunen. De buitenkant met het best denkbare smeersel en de straal die van één voet ook niet optimaal is wordt ook dagelijks ingespoten met een pasta. 

 

Op aanbeveling van zowel dierenarts als smid gaat Barry ook weer op de wei. Dat is het beste wat ik voor zijn voeten kan doen. Rustig opbouwen en meteen wel vandaag begonnen. Samen met vriendinnetje Pippi genieten van deze weer nieuw verworven luxe.

 

Hieronder een foto van Barry lekker op de wei met zijn vriendin, wat foto's van de kliniek incl. de röntgenfoto's die niet van optimale kwaliteit zijn maar wel duidelijk genoeg en een dag later de smid aan het werk met Barry.  

 

 

 

 

 

 

26 september

 

Altijd leuk. Zadel en hoofdstel aanmeten. Ik kon het niet laten vandaag.

Knapperd. Als het zo doorgaat, rijden we zo.

 

Aanstaande maandag is een bezoek aan de kliniek gepland. Ik laat de voorvoeten op de röntgenfoto zetten.  Belangrijk om te weten hoe het hoefbeen staat en of er misschien helemaal geen sprake is geweest van hoefbevangenheid of misschien een lichte mate van HKO aan de orde is. De wijze van trainen waarbij de voorbenen altijd overmatig belast worden zal in geval van HKO de situatie nog verergerd kunnen hebben. Kortom, een belangrijk vraagstuk waarop het antwoord simpel met röntgenfoto's gevonden kan worden. 

 

Verder maakt het nogal een verschil in verdere verzorging van Barry voor wat betreft voeding. Weidegang wordt hem nu al maanden ontzegd.  Logisch, een bevangen paard zet je niet op de wei.  ik ga het ervaren maandag!

  

 

25 september

 

Barry aan het werk vandaag weer een poosje. Nu ook een drafje, zijn rechter achterbeen kan het weer aan, rustig aan natuurlijk.  Ik weet uit de beelden die ik ontving  dat Barry regelmatig wat beweging heeft gekregen in een longeerbak of wandelend. Hij liep in draf in een soort van jog, als ik de westernterm even mag noemen. Een trage draf en in dit geval volledig leunend op de voorbenen. 

 

Dit wil ik in mijn werk met hem absoluut voorkomen. Barry moet zichzelf dragen en zijn gewicht goed over zijn 4 benen verdelen. De overbelasting van de voorbenen mag geen dag langer nog voortduren.  Het is even wennen voor hem en hij probeert het nog wel  maar al gauw snapt hij wat ik wil, draagt zichzelf en zal dan zeker  zijn lijf ook een stuk beter ervaren. Hij briest en pruttelt en geniet van de, nu nog korte, werksessie die we samen doen. 

 

op onderstaande video zie je ons aan komen lopen op het harde.  Prachtig. En een korte impressie van het werk in de longeerbak 

 

 

 

23 september

 

Het valt op dat Barry in ruststand soms  gevoeligheid laat zien. Maar op een ander moment ook helemaal niet. Het wisselde de eerste dagen behoorlijk.  De stand van de achterbenen op de linker foto heeft een duidelijke oorzaak. Hij heeft in zijn wilde bewegingen of misschien zelfs in onze eerste sessie in de longeerbak,  een spier verrekt.  Maar het gaat me om de voorbenen. Linker foto ontlast hij de voeten, dag later staat hij er vol op in rust zoals op de rechter foto. 

 

Barry stond al een hele poos aan de bute voor de vermeende bevangenheid.  Een pittig regulier pijnstillend medicijn want erg slecht is voor de maag.  Op mijn verzoek is de vorige eigenaar ongeveer 6 weken geleden  gestart met 2 homeopathische middelen waar voor mij de werking tegen hoefbevangenheid zich al  vaak heeft bewezen.  Tevens is ze met afbouwen van de bute begonnen. 

 En dan weer zo bijzonder. Paarden laten bij mij altijd heel goed zien wat ze willen en niet willen, nodig hebben of niet nodig hebben. En zo ook Barry. Ik bood hem vanwege de afbouwfase de eerste ochtend zijn 1/2 zakje bute aan maar meneer wilde het pertinent niet eten. Oké kerel, dan heb je het dus gewoon niet meer nodig. Na korte tijd ben ik volledig gestopt met de middelen en Barry heeft geen last meer gehad van zijn voeten. 

Of hij ooit bevangen is geweest durf ik ernstig te betwijfelen, ik laat over een poosje zijn voeten op de röntgenfoto's zetten.

 

 

16 september

 

Barry, vandaag is hij gebracht en wat is het weer een leukerd. Onzeker komt hij aan.  Wat nerveus omdat hij zich niet gesteund voelt, omdat hij niet kan leunen op een standvastig zelfverzekerd eigenares.  De beste bedoelingen van de wereld en ooh wat een hoop liefde voelt ze, maar het hebben van een (haar eerste) paard werd haar teveel.  Ik kan het me voorstellen!  Ze had pech met Barry in de zin van blessures die hij opliep. Een verwonding eerst en later trapte hij zijn ijzers af met fikse schade aan zijn voeten wat uit leek te monden in bevangenheid. Dit alles maakte de eigenares erg onzeker. En deze onzekerheid vertolkt zich in de onzekerheid van Barry die ik zie bij aankomst.   Duidelijk een uitvloeisel van de interactie tussen die twee. Hij komt hier aan met gevoelige voeten maar verder zonder problemen.

 

Barry is druk na aankomst en als ik ook nog een les heb een paar uur later groeit de drukte nog verder uit. Met zijn gevoelige voeten niet helemaal de bedoeling. Als de les is afgerond neem ik hem meteen in de longeerbak voor een "kennismaking". In de longeerbak loopt hij los en ik geef hem met lichaamstaal de nodige commando's.  Dat geeft meteen rust en duidelijkheid voor hem. Hij ervaart dat ik met hem communiceren kan. "Wauw" lijkt hij te denken, "hier kan ik wat mee". Hij geeft zich over en even later terug op zijn paddock staat hij met een beentje op rust naast Pippi. Geweldig.

Welkom kerel, het komt goed. 

 

Hieronder wat foto's in de longeerbak waar de ontspanning ook al heerlijk voelbaar is.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0