Dunja (Eycatcher-Tettie)

 

22 en op 26 september aanpassingen

 

Wat bijzonder kunnen dingen zich ontvouwen. Vanavond (22/9) wilde ik zoals regelmatig een ritje door het buurtschap maken met Dunja.  Ik had de laatste week of anderhalf steeds gewandeld. Dat vind ik zelf ook erg leuk om te doen en met haar samen werd het een soort van vaste gewoonte. Maar vandaag wilde ik weer eens rijdend.  Het hele ritueel van zadelen en poetsen zoals ze gewend is.  Wat geniet ze dan van het poetsen en de aandacht.  

 

Alleen, toen ik opstapte dreigde ze. Wel zo fel dat ik ben afgestapt.  Iets wat ze nooit eerder op deze manier bij me deed maar wat wel bekend is van de vorige eigenaar.  Ze rommelde wel eens wat in het begin toen ze hier was, maar daar ging ze goed doorheen en het werd steeds beter. En nu een fikse terugval. Even gewandeld met haar, paar rondjes rustig in de longeerbak. En weer hetzelfde toen ik weer opstapte. 

 

Er was niks "anders".  Geen reden dus zou je denken. En dan is de conclusie uiteindelijk te trekken.  Het rijden in de bak vond ze  echt niet fijn,  maar nu geeft ze duidelijk aan het rijden in het algemeen naar te vinden. Of...... zou het zo kunnen zijn dat ze sterk aangeeft nog niet weg te kunnen of willen??

Ik ben heel blij dat ik de juiste kandidaat nog niet heb gevonden en dat ze dit bij mij deed!  Want  in dit verre stadium van onze samenwerking die zo ontzettend goed ging,  is dit "bericht" van haar voldoende om nu in ieder geval geen verdere pogingen te doen op enige wijze haar als rijpaard te willen laten functioneren, of, nogmaals....., laat ze me zien dat ze nog moet blijven?? 

 

De advertentie was inmiddels verlopen en was net verwijderd. Een nieuwe advertentie met aanpassing was er even en  zal ik verwachtte dat het mijn rustige en toegankelijke meidje zeker naar een nieuwe for ever home zou leiden..........En dat had zo kunnen zijn. Even stond die advertentie op marktplaats maar ik heb hem verwijderd omdat ik uiteindelijk de conclusie trok: ZE KAN EN MAG NOG NIET GAAN.  Wat er nog gaat gebeuren of waar het toe leidt, ik heb nu nog geen idee. maar het is haar tijd nog niet en ze blijft met alle vertrouwen dat komt wat komen moet voor haar bestwil. Want daar draait het om. 

 

Hieronder wat foto's van een heerlijke wandeling samen.

 

 

6 september

 

Een wandelingetje in beeld door het dorp hier.  Gezellig om dat met haar te doen. Ik liep de stukjes die ik filmde achteruit voor haar uit. Komische bezigheid en het zegt veel over haar betrouwbaarheid aan de hand.  Ze is ook echt mijn vriendin, ik ben dol op haar en dat vertaalt zich zeker in haar wisselwerking. 

 

 

 

5 september

 

Alles staat in het teken van binding en buiten rijden en wat genieten we er samen van. Nagenoeg iedere dag wandelen of rijden en ze vindt het leuk!  En ik ook. Ik rij hier van het erf, op het moment dat ze iets erg spannend vind, stap ik meteen af,  wandel een stukje en stap weer op. Bij kleine momentjes van terughoudendheid geeft ze goed reactie op aanraking met het zweepje: "kom op meid, het is niet helemaal vrijblijvend, wel luisteren" is dan de boodschap.  En dat gaat heel fijn in ontspanning, ze geeft zich dan helemaal weer.  De vrolijkheid waarmee ze lekker stapt is heerlijk, mooi voorwaarts, oortjes erop en gaan. Ik breid de ritten steeds wat verder uit, de wereld wordt steeds een stukje groter voor Dunja. 

 

Ik voel me volkomen veilig op haar en van bokkesprongen of andere narigheid is zeker geen sprake in deze ritten. Ze maakte me ooit één bokkesprong met in de bak rijden die ik bewust op de video ergens in deze verslagen heb gezet.  Ik geef met dat beeld ook aan dat ze iemand nodig heeft die op haar inspeelt, haar in haar waarde laat en niet door wil drukken ten koste van alles.  In het rijden buiten voelt ze zich duidelijk vrolijk en zeker niet zwaar belast en voel ik een goede wil tot samenwerken in haar en ook en vooral dat dit haar geen enkele moeite kost. 

 

De video's geven precies aan hoe ze buiten is.  Ik hoop nog een keer een "spanningsmomentje- afstappen en doorwandelen" in beeld te krijgen.  Dat zijn duidelijk momenten van inspelen op haar en niet de strijd aangaan. Ik koester de ontspanning en het vertrouwen, van daaruit is enorm veel te bereiken met Dunja.  

 

Een rit met Gita samen afgelopen vrijdag ging ook fijn. Dunja nam goed het voortouw.  Ik merk aan zelfverzekerdheid  nauwelijks verschil of ik alleen ben of samen met Gita. (8/9, hier moet ik op terug komen, ze is toch wel zelfverzekerder als ze samen is met Gita, ik voelde de keer daarop toen ik weer alleen was toch wel wat verschil).

 

Een buurtgenoot filmde een stukje. Het is hieronder te vinden.  

 

 

 

29 augustus

 

Hieronder een korte video van ons eerste buitenritje.  Zo leuk om te doen met haar. Spelende oortjes, aandacht verdeeld tussen de omgeving en mij. Prachtig.

 

 

 

27 augustus

 

Met deze advertentie die ik net plaatste ga ik op zoek voor haar. Het gaat zeker weer lukken de perfecte plek te vinden voor deze prachtige dame!

 

 

Deze advertentietekst klopte niet meer met de recente ontwikkelingen daarom is deze verwijderd. 

26 augustus

 

Dunja, een paard om van te houden en dat doe ik!. Ze wil zo graag dienen, wat heeft ze gewerkt,  en  zich zo prachtig met me verbonden maar het ging ten koste van haarzelf zoals in mijn vorige verslag is te lezen.  De video hieronder geeft een mooi beeld van de rust die ze in zich heeft en hoe toegankelijk ze is naar mij. Ik roep en meteen komt ze er rustig aan gewandeld. Prachtig. 

 

Na een aantal weken hormonale ondersteuning kan ik zeggen dat het wel wat verschil maakt.  Als er geen ruinen dicht in de buurt zijn is ze sowieso minder nadrukkelijk hengstig.  Naast mijn weiland, net iets verder weg dus,  lopen er twee waar ze nauwelijks aandacht meer aan geeft. Dat is fijn!  Ze wordt er zeker niet chagrijnig van of gevoelig voor aanraking, dat beslist niet. Het is meer dat het haarzelf in de weg zit.

 

Ik heb veel gewandeld met haar in het buurtschap hier. Dat vindt ze gezellig. Ze is goed op me gefocust niet schrikkerig.  Af en toe koppie omhoog om eens te kijken hier of daar maar verder gewoon heerlijk om te wandelen met haar en vooral mooi om te zien hoe ze dan wél geniet van samen iets doen.  Op ademhaling van een sukkeltempo naar een stevig doorstappen en halthouden. Zo spelenderwijs haar aandacht vragen. wat gaat dat fijn. Ze groeit ervan in haar eigenwaarde nu ze weet dat er samen ook dingen mogelijk zijn die haar geen (rij) stress geven.  Ze is er meer door in balans gekomen.

 

En dan wordt langzaam maar heel zeker mijn slotconclusie voor Dunja helder. Moet ik haar als gewoon rijpaard plaatsen? Nee,  daar zal ze nooit blij van worden. 

 

Een plek waar ze in haar waarde wordt gelaten, waar ze gezien wordt en gewaardeerd om haar fijne eigenschappen van trouw zijn, sociaal zijn, rust en betrouwbaarheid in de omgang. Daar zal ze groeien. Dunja is een heerlijk paard om mee te tutten en te verzorgen. Daar geniet ze van.  Ze is sociaal naar andere paarden, eerlijk dominant en behoorlijk tolerant nu naar de kleine Pippi. Hoe mooi zou ze het kunnen doen als ze een zachtaardig eigenaar krijgt met paardengevoel waar ze op kan bouwen. Iemand die geduld heeft om haar te leren kennen, en waar ze dan misschien als coachpaard dienst kan doen. En als de band compleet is, heerlijk zo nu en dan eens een staprit kan maken. Of iemand die niet meer wensen heeft dan zo af en toe een staprit als de band volledig is en waarvoor de band met een paard  bovenaan staat. Alleen voor de ontspanning echt samen op pad dan omdat het zo fijn is.  In mijn gedachten zie ik haar dan nog verder groeien tot het maximale wat ze kan zijn.  Ik zie Dunja natuurlijk in gezelschap van een ander paard, alleen is ondenkbaar en het liefst op een privéplek of heel kleinschalig pensionstal én altijd buiten. Dunja vindt het vreselijk opgesloten te worden, dat is in haar verleden duidelijk gebleken.  Vrijwillig gaat ze in een open schuilstal staan, dat wel, maar opsluiting vindt ze echt niet fijn.

 

Ik ga op zoek voor haar. Het gaat zeker lukken voor deze prachtige meid weer een plek te vinden. 

 

 

 

 

 

13 juli

 

Dunja, mijn vriendin. Wat doet ze het goed en wat wil ze graag dienen. En toch zie ik overduidelijk dat ze in het werk niet blij kan zijn. Vol aandacht en een van de oren vaak naar me gericht. Spelend ermee als ik haar complimentjes geef en vriendelijk tegen haar keuvel. Wat wil ze het graag voor me doen! Maar toch, er is weerstand in het lijf, niet uit kwade wil, zeker niet.  Een lijf dat niet meewerkt zoals ze het zelf zou wensen, dat is wat ik waarneem. 

 

Op de video hierbij werd het me bevestigd. Ik wil zo graag, lijkt ze te zeggen, maar wat heb ik het moeilijk. Ze maakt zich mooi lang, maar té lang. Lang door stuwing, als het het hoofd valt, valt het lijf vaak mee op de voorhand.  Te vaak nog schakelen op voor in plaats van vanaf achter. Geen probleem in aanvang. Maar als je op de foto's op de blogpost hieronder kijkt  naar de spierontwikkeling van de achterhand, klopt dat niet dat het haar zoveel moeite  kost zichzelf te dragen onder mij als ruiter die ook nog eens geen noemenswaardig gewicht in de schaal legt.  Ze heeft té hard moeten knokken voor die spierontwikkeling. 

 

De gevoeligheid op het lijf blijft te groot. Ondanks dat ze goed op de voorwaartse hulpen reageert, gaat het altijd narrig met oren in de nek en vaak ook een zwiepende staart op die momenten.  Als Dunja met de spieren zoals ze ze nu heeft zo'n moeite blijft houden, moet ik een andere weg nemen. Ze lijkt ontevreden met zichzelf.  In mensenemoties zou ik het haast een minderwaardigheidscomplex noemen.  En dat gevoel dat ze overdraagt heeft zeker invloed op haar lijf, vooral op spierspanning. 

 

Dunja is ook sterk hengstig steeds. Goed zichtbaar, ze is gillerig,  vuilt veel. Ook tussen hengstigheden door is ze naar de ruin Vito gillerig en chagrijnig. Hormonaal is ze niet goed in evenwicht. En dat is waar ik ook mee aan de slag ga. Het gaat zeker 2 a 3 cycli duren voor er wat meer balans kan zijn en ik ga er voor.  En we gaan spelen en op zoek naar meer plezier. Dat is nu na 3 maanden de conclusie. 

 

Verder schroef ik het werken in de rijbak drastisch terug. Ben begonnen bitloos te rijden. Stappen, buigoefeningen. Geen draf, geen galop. Niks wat het ongenoegen oproept. Binnenkort staat samen met Gita en haar verzorgster (haar vakantie staat voor de deur) naar het bos gepland.  Wandelen en rijden. Alles om het knappe hoofdje van Dunja en het prille moeders in spé lijf van Gita  het vrijheidsgevoel te geven en afleiding.  We hebben er zin in. 

 

De ingesproken video vind je hieronder

 

 

 

28 juni

 

Wat zeggen de ogen van mijn paard. De eerste foto uit haar verleden en twee recente foto's hier. Wat hou ik van dit dier en wat geeft ze me een heerlijk tevreden en begrepen gevoel. 

 

13 juni

 

Na 2 maanden trainen is de spierontwikkeling enorm.  Ze doet het fantastisch. Binnenkort komen er nieuwe rijbeelden. 

 

De eerste foto enkele dagen na aankomst, de tweede foto vandaag 13 juni. Wauw! Wat wordt/is ze mooi. Het lichaam wordt één geheel, ze voelt ook als één geheel met rijden. Fantastisch.  ik ben er nog niet, de narrigheid is nog niet  over, we zijn zeker wel op de goede weg. 

 

2 mei

 

Dunja doet het geweldig. Er ontstaat kracht in haar lijf. Prachtig. Het gaat niet vanzelf en ik signaleer een spierpijntje zo af en toe. Maar ze zet door en vandaag in de longeerbak liet ze schakelingen zien zo prachtig van achter naar voor, zowel links als rechtsom, dat ik daar weer heel blij van werd.

 

Ik rijd regelmatig, dan vooral naar ontspanning en lengtebuiging, en aan het been voorwaarts en op ademhaling terug. Wissel af met krachttraining  aan de longeerlijn. En het werpt zijn vruchten af. Haar lijf ontwikkelt zich mooi. De weggevallen bilspieren bollen al iets, er begint een broekspier te ontwikkelen en de buikspieren trekt ze ook al mooi aan. De bovenlijn van de hals gaat mooi. Ze draagt zichzelf, laat haar hals prachtig vallen en de galop is krachtiger en meer gedragen. Top

 

Waar ik heel blij van werd is dat Dunja nu in gedragingen terug gaat grijpen op haar goede jaren. Want die waren er absoluut ook. De rust die ze uitstraalt en de toegankelijkheid en wil om te werken. Ze heeft vervelende periodes gekend waar ze zich niet kon handhaven in haar leefomstandigheden maar ze heeft ook  goede jaren gehad en ik vind het prachtig dat die boven komen drijven. In het rijden ben ik daar nog niet, daar zit het veel dieper maar gewoon basic het vertrouwen is optimaal. Haar uitstraling is zacht geworden, blij.  Geweldig om te zien.

 

De smid was er donderdag en toen was dat ook zo mooi zichtbaar. Een fundamenteel vertrouwen dat het allemaal wel goed is. Ze stond los, ik maakte wat foto's en er was volledige rust.   

 

Hieronder de video van de training aan het been voorwaarts en op adem terug. Ze deed het weer top. 

 

 23 april

 

Wat is ze leergierig en werkwillend!  Dunja de tweede rijtraining geeft al een volledig ander beeld en gevoel. Het vertrouwen wederzijds is er volledig en dat maakt dat de vorderingen enorm zijn. 

 

De eerste drafovergang laat ze me zien wat de angst bij de vorige berijder moet hebben veroorzaakt. Ze legt plat haar oren in de nek, zwiept met haar staart, buigt zich wat  in een vreemde kronkel en gaat op de rem. Ik weet dat wanneer ik nu met teugels zal gaan inwerken en been geef dat ze absoluut zal gaan steigeren.  Maar natuurlijk doe ik dat niet. Ik beloon haar, laat teugels die al los zijn nog altijd los en geef haar dat wat ze nodig heeft. Vertrouwen dat ze het kan en dat ik haar niet zal belemmeren. En ze gaat! na even de eerste drafpassen sinds jaren op haar eigen vier benen in ontspanning. Geweldig! Wat een enorm fijn paard.

 

Op de video hieronder de beelden van deze rijsessie. De start naar nageeflijkheid in vertrouwen en op vier eigen benen. 

 

 

 16 april

 

Vandaag de eerste rijtraining van Dunja. Wat vooral opvalt is de vluchterige loperigheid.  Ik heb alleen gestapt. Voordat er een ontspannen, ondertredende afgemaakte stapbeweging is, heeft draf en galop geen zin.  Dat zal immers in dezelfde gespannen toestand alleen weerstand geven. Verder is Dunja heel braaf en werkwillig. En vooral mooi vind ik haar overduidelijke manier van communiceren. Ze laat overduidelijk zien wat ze prettig en onprettig vindt. En geeft ook onmiddellijk respons als ik er op inspeel. Super. Voor een eerste keer was ik meer dan tevreden. 

 

Vooraf een uitgebreide poetsbeurt, maantjes een stuk korter en de staart. Sokken eraf. Lekker tutten. ze genoot ervan.  Ik heb haar mondhoeken een poos voorzichtig gemasseerd met vaseline. Ze liet het goed toe en leek ook daar, na eerst wat onzekerheid,  van te genieten.

 

De  ingesproken rijvideo vind je hieronder.

 

15 april

 

Vandaag, en in navolging op het heftige verslag hieronder, een moment aandacht voor wat het algemeen aanvaarde en gebezigde rijden;  de manier waarop het doorgaans nog altijd  geïnstrueerd wordt ook, teweeg brengt. Zoveel goed bedoelende, gedreven en zeker ook  liefdevolle berijders die de weg volgen die door instructie hun wordt gewezen en dan toch met onoplosbare problemen (o.a. HKO, terugkerende peesblessures en onregelmatigheden in beweging, stressgedrag) worden geconfronteerd. Of met grote regelmaat een osteopaat nodig hebben voor hun paard omdat deze vastzit.  De link naar het rijden kan simpelweg niet voldoende gemaakt worden, immers, iedereen doet het zo, het lijkt zo te horen en te moeten. 

Er is nooit sprake van schuld of opzettelijk toebrengen van schade.  Dat de hulpvraag bij me komt vind ik iedere keer weer een geschenk. Weer iemand die haar of zijn paard echt ziet. Geweldig!

In onderstaande video leg ik uit wat in de krul rijden teweeg brengt en ik geef een waardevolle tip hoe je op onderzoek kunt gaan met je eigen paard om te achterhalen of hij OP voor of van achter naar voor loopt.

 

11 april

 

Vandaag de osteopaat.  Alles was ook haar duidelijk bij het zien van het lijf van Dunja en ze had flink werk aan haar.  Dunja liet de behandeling goed uitvoeren en ook de pijnlijke ontwrichte kaak, die ik nog niet had gezien maar die zij wel constateerde, liet Dunja wonderlijk goed bewerken. Het staat weer recht!  Ik zag gaandeweg de behandeling al spanning afvloeien en de komende dagen zal dat proces doorgaan. De oogopslag veranderde meteen en de beweging gaat al iets vrijer. De gewoontes in gebruik van haar lijf door de langdurige lichamelijke blokkades werk ik er langzaam uit. Veel aandacht en niet de kans geven in oud gedrag terug te vallen is de opdracht daarbij. Dat komt goed! De behandeling heeft haar veel bevrijding gegeven. Overduidelijk. Heel blij met hoe ze er nu bij staat.

 

Natuurlijk krijgt Dunja het ultieme middel om de maagklachten op te lossen. Ze eet het gretig wat betekent dat het precies het juiste middel is.  Mooi dat nu, na enkele dagen de opgetrokken flanken al iets beginnen af te nemen. Ze komt innerlijk tot rust, opent zich al zo goed.  Rustig in de weidegang, heel close met Aaron, echt maatjes met hem, rustig op de paddock, ze is al helemaal thuis hier. Heerlijk. 

 

Hieronder de osteopaat aan het werk,  uitstraling na de behandeling en op de wei de volgende dag. Al zo'n ander beeld dan toen ze kwam nog maar enkele dagen geleden. Geweldig. En het verslag van de osteopaat. Rij-adviezen zijn leuk maar daarin vaar ik zoals altijd helemaal mijn eigen koers.  

 

 

 

 

 

10 april

 

 

In de eerste dagen zal ik altijd een paard grondig bekijken. Vooraf aan de komst van een paard ontvang ik veel beeldmateriaal. En in alle gevallen is het zo dat deze foto's en video's me al een scherp beeld geven van de staat waarin een paard verkeert. Ook nu was dat zo.  Ik zie een paard dat de rug vastzet, voor wordt tegengehouden, in de linkerhand van de berijder hangt, de kaak klemvast heeft staan, speekselklieren heeft die geblokkeerd zijn, voorbenen die niet wegkomen, een achterhand die niet meekomt en een ruiter die met stoelzit de lendenen en rug van het paard vastzet.  

 

Als ik dan Dunja de deken afdoe, (wat een fantastische zondag hadden we begin april!) en haar even zo van de zon laat genieten zie ik een lijf dat in al gedachtes bevestigt. Hieronder plaats ik een aantal foto's. 

Mijn waarnemingen:

Opgetrokken flanken: stress/ maagpijn

Mat oog: stress/onbegrepen

Spierballen boven voorbenen: Op de kop gelopen

Strakke nek die niet naar links kan bewegen: vastgehouden in linkerhand berijder

Dikke eeltplek zowel links als recht in de mondhoek:  veel te veel teugel- bit inwerking

Blote rug zonder spieren: achterhand niet gebruikt

Voor en achter qua spierontwikkeling niet passend/ geen spierontwikkeling achter: geen kans gekregen achterhand te gebruiken

Weggevallen bilspier: bekken vast en niet meer kunnen kantelen

Zwakke knieën:  geen kans gekregen achterhand te gebruiken

Bijzondere manier van vrij in de wei bewegen met grazen (onderste foto's): achterhand sleept en zit muurvast in rug/ bekkengebied

Dan is er een concaaf ontwikkeling in de halsspieren en is het onderste deel van de nek strak en pijnlijk door gedwongen hoofd- halshouding en strakke linkerhand berijder.

Speekselklieren uitgedrukt door gedwongen hoofd-halshouding

Broken neck syndrome door gedwongen hoofd-halshouding en valse knik

 

 

 

 

 

 

9 april

 

Daar is ze dan. Na een heel kort voortraject van overleg was het een gegeven: Dunja moet hierheen voor hulp. 13 Jaar, vanaf veulen,  was zij bij dezelfde eigenaar en ze maakte samen met deze liefdevolle dame veel verdriet mee. Ingrijpende gebeurtenissen die ook het leven van Dunja op de kop zette. Noodgedwongen verhuizingen die helaas voor dit prachtige paard, ook langdurig stalopsluiting inhielden. Van het toegankelijke ontzettend lieve paard veranderde Dunja in een drukke draak die gierde in haar stal, tegen wanden aan sloeg en in een stresspaard veranderde.  Ze ontwikkelde scheidingsangst en werd lastig met rijden.

 

Voor mij en prachtig project. Ik voel het contact met haar als ik intune in de week voorafgaand op haar komst hier, en kan haar bereiken. Als ik "vraag" hoe ze haar naam vindt (ze werd Ellis genoemd) roept ze Dunja, Dunja! Ik zoek later de betekenis op en het blijkt in het Grieks "De geziene" te betekenen.  Ja lief paard, je wordt gezien!

 

Als ze hier komt is het fantastisch om te zien dat er rust heerst. Onmiddellijk. Ze loopt rustig met met me mee, wandelt de paddock op en landt al voor een groot deel. Top. Het contact met buurtjes Pippi, Aaron en Gita gaat ze na uren pas aan. Ook dat verloopt soepel.  De blik in haar ogen verraadt haar verdriet en eenzaamheid. De stalopsluiting en onbegrip met rijden hebben haar langzaam zichzelf doen afsluiten.  Ze springt mijn hart in, meteen! Zoals ze dat ook is bij haar vorige eigenaren die haar met liefde hebben omringd.  

 

Welkom Dunja, het komt goed 

 

Op de foto Dunja bij aankomst.

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Rianne Sok (donderdag, 23 juni 2022 16:09)

    Wat super leuk om te lezen! Wat een gaaf project, hier krijg je toch energie van van zo’n paard. Jullie komen er wel.

  • #2

    Marias (zaterdag, 24 september 2022 09:52)

    Fantastisch van je, Ria, dat je Dunja zo goed verder helpt. Je hebt een goede kijk op paarden en heel veel gevoel, empathie om rekening te houden met de (on)mogelijkheden en grenzen die Dunja aangeeft. Vele ruiters kunnen een voorbeeld aan je nemen!

    Wat ik jou en Dunja zou willen meegeven: betrek een holistische dierenarts hierbij. En kijk niet alleen op fysiek niveau maar ook op energetisch niveau om blokkades bij Dunja weg te halen.
    Eric Laarakker (praktijk Den Hoek in De Bilt) heeft veel ervaring. Vraag hem naar een goede holistische dierenarts bij jou in de buurt!
    Heel veel succes en veel liefde aan jullie beiden.