Dunja (Eycatcher-Tettie)

 

2 mei

 

Dunja doet het geweldig. Er ontstaat kracht in haar lijf. Prachtig. Het gaat niet vanzelf en ik signaleer een spierpijntje zo af en toe. Maar ze zet door en vandaag in de longeerbak liet ze schakelingen zien zo prachtig van achter naar voor, zowel links als rechtsom, dat ik daar weer heel blij van werd.

 

Ik rijd regelmatig, dan vooral naar ontspanning en lengtebuiging, en aan het been voorwaarts en op ademhaling terug. Wissel af met krachttraining  aan de longeerlijn. En het werpt zijn vruchten af. Haar lijf ontwikkelt zich mooi. De weggevallen bilspieren bollen al iets, er begint een broekspier te ontwikkelen en de buikspieren trekt ze ook al mooi aan. De bovenlijn van de hals gaat mooi. Ze draagt zichzelf, laat haar hals prachtig vallen en de galop is krachtiger en meer gedragen. Top

 

Waar ik heel blij van werd is dat Dunja nu in gedragingen terug gaat grijpen op haar goede jaren. Want die waren er absoluut ook. De rust die ze uitstraalt en de toegankelijkheid en wil om te werken. Ze heeft vervelende periodes gekend waar ze zich niet kon handhaven in haar leefomstandigheden maar ze heeft ook  goede jaren gehad en ik vind het prachtig dat die boven komen drijven. In het rijden ben ik daar nog niet, daar zit het veel dieper maar gewoon basic het vertrouwen is optimaal. Haar uitstraling is zacht geworden, blij.  Geweldig om te zien.

 

De smid was er donderdag en toen was dat ook zo mooi zichtbaar. Een fundamenteel vertrouwen dat het allemaal wel goed is. Ze stond los, ik maakte wat foto's en er was volledige rust.   

 

Hieronder de video van de training aan het been voorwaarts en op adem terug. Ze deed het weer top.

 

 23 april

 

Wat is ze leergierig en werkwillend!  Dunja de tweede rijtraining geeft al een volledig ander beeld en gevoel. Het vertrouwen wederzijds is er volledig en dat maakt dat de vorderingen enorm zijn. 

 

De eerste drafovergang laat ze me zien wat de angst bij de vorige berijder moet hebben veroorzaakt. Ze legt plat haar oren in de nek, zwiept met haar staart, buigt zich wat  in een vreemde kronkel en gaat op de rem. Ik weet dat wanneer ik nu met teugels zal gaan inwerken en been geef dat ze absoluut zal gaan steigeren.  Maar natuurlijk doe ik dat niet. Ik beloon haar, laat teugels die al los zijn nog altijd los en geef haar dat wat ze nodig heeft. Vertrouwen dat ze het kan en dat ik haar niet zal belemmeren. En ze gaat! na even de eerste drafpassen sinds jaren op haar eigen vier benen in ontspanning. Geweldig! Wat een enorm fijn paard.

 

Op de video hieronder de beelden van deze rijsessie. De start naar nageeflijkheid in vertrouwen en op vier eigen benen. 

 

 

 16 april

 

Vandaag de eerste rijtraining van Dunja. Wat vooral opvalt is de vluchterige loperigheid.  Ik heb alleen gestapt. Voordat er een ontspannen, ondertredende afgemaakte stapbeweging is, heeft draf en galop geen zin.  Dat zal immers in dezelfde gespannen toestand alleen weerstand geven. Verder is Dunja heel braaf en werkwillig. En vooral mooi vind ik haar overduidelijke manier van communiceren. Ze laat overduidelijk zien wat ze prettig en onprettig vindt. En geeft ook onmiddellijk respons als ik er op inspeel. Super. Voor een eerste keer was ik meer dan tevreden. 

 

Vooraf een uitgebreide poetsbeurt, maantjes een stuk korter en de staart. Sokken eraf. Lekker tutten. ze genoot ervan.  Ik heb haar mondhoeken een poos voorzichtig gemasseerd met vaseline. Ze liet het goed toe en leek ook daar, na eerst wat onzekerheid,  van te genieten.

 

De  ingesproken rijvideo vind je hieronder.

 

15 april

 

Vandaag, en in navolging op het heftige verslag hieronder, een moment aandacht voor wat het algemeen aanvaarde en gebezigde rijden;  de manier waarop het doorgaans nog altijd  geïnstrueerd wordt ook, teweeg brengt. Zoveel goed bedoelende, gedreven en zeker ook  liefdevolle berijders die de weg volgen die door instructie hun wordt gewezen en dan toch met onoplosbare problemen (o.a. HKO, terugkerende peesblessures en onregelmatigheden in beweging, stressgedrag) worden geconfronteerd. Of met grote regelmaat een osteopaat nodig hebben voor hun paard omdat deze vastzit.  De link naar het rijden kan simpelweg niet voldoende gemaakt worden, immers, iedereen doet het zo, het lijkt zo te horen en te moeten. 

Er is nooit sprake van schuld of opzettelijk toebrengen van schade.  Dat de hulpvraag bij me komt vind ik iedere keer weer een geschenk. Weer iemand die haar of zijn paard echt ziet. Geweldig!

In onderstaande video leg ik uit wat in de krul rijden teweeg brengt en ik geef een waardevolle tip hoe je op onderzoek kunt gaan met je eigen paard om te achterhalen of hij OP voor of van achter naar voor loopt.

 

11 april

 

Vandaag de osteopaat.  Alles was ook haar duidelijk bij het zien van het lijf van Dunja en ze had flink werk aan haar.  Dunja liet de behandeling goed uitvoeren en ook de pijnlijke ontwrichte kaak, die ik nog niet had gezien maar die zij wel constateerde, liet Dunja wonderlijk goed bewerken. Het staat weer recht!  Ik zag gaandeweg de behandeling al spanning afvloeien en de komende dagen zal dat proces doorgaan. De oogopslag veranderde meteen en de beweging gaat al iets vrijer. De gewoontes in gebruik van haar lijf door de langdurige lichamelijke blokkades werk ik er langzaam uit. Veel aandacht en niet de kans geven in oud gedrag terug te vallen is de opdracht daarbij. Dat komt goed! De behandeling heeft haar veel bevrijding gegeven. Overduidelijk. Heel blij met hoe ze er nu bij staat.

 

Natuurlijk krijgt Dunja het ultieme middel om de maagklachten op te lossen. Ze eet het gretig wat betekent dat het precies het juiste middel is.  Mooi dat nu, na enkele dagen de opgetrokken flanken al iets beginnen af te nemen. Ze komt innerlijk tot rust, opent zich al zo goed.  Rustig in de weidegang, heel close met Aaron, echt maatjes met hem, rustig op de paddock, ze is al helemaal thuis hier. Heerlijk. 

 

Hieronder de osteopaat aan het werk,  uitstraling na de behandeling en op de wei de volgende dag. Al zo'n ander beeld dan toen ze kwam nog maar enkele dagen geleden. Geweldig. En het verslag van de osteopaat. Rij-adviezen zijn leuk maar daarin vaar ik zoals altijd helemaal mijn eigen koers.  

 

 

 

 

 

10 april

 

 

In de eerste dagen zal ik altijd een paard grondig bekijken. Vooraf aan de komst van een paard ontvang ik veel beeldmateriaal. En in alle gevallen is het zo dat deze foto's en video's me al een scherp beeld geven van de staat waarin een paard verkeert. Ook nu was dat zo.  Ik zie een paard dat de rug vastzet, voor wordt tegengehouden, in de linkerhand van de berijder hangt, de kaak klemvast heeft staan, speekselklieren heeft die geblokkeerd zijn, voorbenen die niet wegkomen, een achterhand die niet meekomt en een ruiter die met stoelzit de lendenen en rug van het paard vastzet.  

 

Als ik dan Dunja de deken afdoe, (wat een fantastische zondag hadden we begin april!) en haar even zo van de zon laat genieten zie ik een lijf dat in al gedachtes bevestigt. Hieronder plaats ik een aantal foto's. 

Mijn waarnemingen:

Opgetrokken flanken: stress/ maagpijn

Mat oog: stress/onbegrepen

Spierballen boven voorbenen: Op de kop gelopen

Strakke nek die niet naar links kan bewegen: vastgehouden in linkerhand berijder

Dikke eeltplek zowel links als recht in de mondhoek:  veel te veel teugel- bit inwerking

Blote rug zonder spieren: achterhand niet gebruikt

Voor en achter qua spierontwikkeling niet passend/ geen spierontwikkeling achter: geen kans gekregen achterhand te gebruiken

Weggevallen bilspier: bekken vast en niet meer kunnen kantelen

Zwakke knieën:  geen kans gekregen achterhand te gebruiken

Bijzondere manier van vrij in de wei bewegen met grazen (onderste foto's): achterhand sleept en zit muurvast in rug/ bekkengebied

Dan is er een concaaf ontwikkeling in de halsspieren en is het onderste deel van de nek strak en pijnlijk door gedwongen hoofd- halshouding en strakke linkerhand berijder.

Speekselklieren uitgedrukt door gedwongen hoofd-halshouding

Broken neck syndrome door gedwongen hoofd-halshouding en valse knik

 

 

 

 

 

 

9 april

 

Daar is ze dan. Na een heel kort voortraject van overleg was het een gegeven: Dunja moet hierheen voor hulp. 13 Jaar, vanaf veulen,  was zij bij dezelfde eigenaar en ze maakte samen met deze liefdevolle dame veel verdriet mee. Ingrijpende gebeurtenissen die ook het leven van Dunja op de kop zette. Noodgedwongen verhuizingen die helaas voor dit prachtige paard, ook langdurig stalopsluiting inhielden. Van het toegankelijke ontzettend lieve paard veranderde Dunja in een drukke draak die gierde in haar stal, tegen wanden aan sloeg en in een stresspaard veranderde.  Ze ontwikkelde scheidingsangst en werd lastig met rijden.

 

Voor mij en prachtig project. Ik voel het contact met haar als ik intune in de week voorafgaand op haar komst hier, en kan haar bereiken. Als ik "vraag" hoe ze haar naam vindt (ze werd Ellis genoemd) roept ze Dunja, Dunja! Ik zoek later de betekenis op en het blijkt in het Grieks "De geziene" te betekenen.  Ja lief paard, je wordt gezien!

 

Als ze hier komt is het fantastisch om te zien dat er rust heerst. Onmiddellijk. Ze loopt rustig met met me mee, wandelt de paddock op en landt al voor een groot deel. Top. Het contact met buurtjes Pippi, Aaron en Gita gaat ze na uren pas aan. Ook dat verloopt soepel.  De blik in haar ogen verraadt haar verdriet en eenzaamheid. De stalopsluiting en onbegrip met rijden hebben haar langzaam zichzelf doen afsluiten.  Ze springt mijn hart in, meteen! Zoals ze dat ook is bij haar vorige eigenaren die haar met liefde hebben omringd.  

 

Welkom Dunja, het komt goed 

 

Op de foto Dunja bij aankomst.

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0