Pippi

 

9 juli

 

Pippi, kleine hartendief.  Dagelijks zit ik op een krukje bij haar en Dunja tijdens een voermoment. Pippi eet dat een poosje en komt steevast naar me toe. Ze drukt haar rechter schouder tegen me aan en vraagt om een massage. Onmogelijk om het niet te doen natuurlijk. Ze geniet en drukt terug terwijl ik bezig ben. Haar hoofd draait heen en weer met een trekkend lipje zo lekker vindt ze het. Geweldig om te zien en te ervaren. 

 

De osteopaat was er gisteren en ik wilde Pippi laten behandelen door haar. Maar ze zag geen reden bij onderzoek. Pippi is los gebleven in haar lijf en er zijn geen compensatiepijnen nog te behandelen. Vooral gewoon je massages en energiebehandelingen blijven geven was het advies. Nou!  Wat wil ik nog meer. Blij mee.

 

Vandaag heb ik weer gekeken hoe ze beweegt én ik heb het op video gezet. Even spelen in de bak met wat kleine oefeningetjes. Wat extra aandacht en de beweging bekijken. Wauw! Wat een vooruitgang.  Als ze afremt op de voorhand zoals ze zich dat heft aangeleerd is er wel duidelijk nog kreupelheid maar in een goede voorwaartse beweging gaat ze werkelijk stukken beter. Wat heerlijk voor haar. We houden geduld en het vertrouwen. Het komt helemaal goed. 

 

Hieronder een korte video van mijn lieve kleine Pipje

 

 

7 mei

 

Vaak spelen er gedachten door mijn hoofd over een paard, het borrelt en borrelt. Zo ook bij Pippi, als ik naar haar schouder kijk, klopt er iets niet. Als ik de foto's bekijk lijkt me toe dat de mate van kreupelheid te groot is voor wat de foto's tonen.  Klachten staan niet in verhouding tot het röntgologische beeld. Maar wat zie ik dan wel?? Ik had nog niet eerder te maken met een vergelijkbaar probleem in de schouder van een paard. 

 

Ik besluit om de foto's van Pippi te bespreken als ik met Gita naar de kliniek ga. Persoonlijk is er betere communicatie mogelijk dan per telefoon of mail dus ik stuur de foto's alvast op ter voorbereiding en vraag alvast tijd voor dit gesprek. 

 

En zo geschiedt. Wat daar uitkwam klopt voor mij volledig met wat ik waarneem. Het valt, nee het klettert binnen als het bekende kwartje. De dierenarts meldde me dat er niet echt sprake is van artrose maar kon de blessure nauwkeurig beschrijven. Hij moest  voor de medische term nog even ruggespraak houden vanwege de relatieve zeldzaamheid van het verschijnsel.  Pippi heeft een sweeney schouder. Dat is een spierblessure door trauma van buiten ontstaan. Botsing, val,  ernstig verstappen in gat o.i.d.  De zichtbaarheid aan de buitenkant is voor mij waarneembaar maar niet opvallend.  De kreupelheid niet dramatisch maar wel overduidelijk.  Kans op herstel groot maar het duurt lang, heel lang. 

 

Ik ben blij met het nieuws want zie gezien de mate van kreupelheid en de lichte verbetering die op de video's hieronder ook is te zien, een goede toekomst voor Pippi. Blij mee!  Lekker op de wei, vrij bewegen binnen haar eigen grenzen is de remedie.  Je krijgt de tijd stoere hummel. Want wat is ze leuk!

 

Hieronder een foto  die ik vond op internet van de betreffende spieren.

 

 

 

 

 

2 mei 

 

29 april weer even kijken hoe het gaat. Ze beweegt iets beter. We zijn er lang nog niet maar er is zeker verbetering zichtbaar. Ze geeft ook een steeds blijere indruk.  Ze blijkt eczeem te hebben toonde ze de eerste dag hier toen ze dus  24/7 buiten stond, maar met een eczeemdeken is het goed te doen voor haar. Voorheen stond ze ook op stal en zal ze waarschijnlijk de actieve uren van de knoetjes niet buiten zijn geweest. 

 

Als de osteopaat weer eens komt laat ik haar zeker weer meenemen. Want ook nu zal haar compenserend lopen hier en daar weer wat blokkades kunnen geven. 

11 april

 

Daar was de osteopaat, met wat vertraging. Corona gooide roet in het eten bij haar maar gelukkig is ze hersteld en vandaag is Pippi aan de beurt. Pippi heeft overbelasting problemen in haar lijfje.  Logisch, het compenserende lopen om de pijn in de schouder te ontlopen heeft gevolgen. Ze is heerlijk behandeld.  Zelfs kreeg ze nog accupunctuur. Na afloop stond ze met slaperige oogjes te soezen. Ze heeft ervan genoten. 

 

Samen met een goed middel om haar met de artrose te helpen, mijn ondersteuning op mentaal gebied en deze behandeling geloof ik in flinke verbetering.

 

Hieronder wat foto's van de behandeling en het slaperige koppie achteraf, en het verslag van de osteopaat.

 

.

17 maart

 

Hieronder de röntgenfoto's van Pippi en haar beweging als ze bij me aankomt. Héél even liet ik haar vrij lopen in de longeerbak.  En meteen weer rustig op de paddock, want dit is niet te doen voor haar.

13 maart

 

Daar is ze dan. Pippi. De problemen intrigeren me zo dat ik gewoon moet helpen. Een diertje van 5 jaar dat geen arbeid verricht en volgens de kliniek toch artrose in de schouder heeft ontwikkelt. Pippi is een shetlander met een gouden hartje. Heel sociaal en toch zelfbewust, ze laat de kaas niet van het brood eten. 

 

Ze komt van een shetlandfokker en kreeg één veulentje. Mijn gevoel zegt me echter dat dit niet de "taak" is waar ze blij van wordt en ondanks dekking is ze dit jaar dan ook gust gebleven.  In zoverre kloppen mijn gedachten.  Ik leef ook met de overtuiging dat het lijf overbelasting aangeeft, ook bij geestelijke overbelasting. Dit doet het lijf d.m.v. problemen.  Dat kunnen zijn lichamelijke blokkades, blessures, maagklachten, kreupelheden, eczeemklachten etc. En ook gedragsproblemen kunnen door overbelasting ontstaan

 

Deze overwegingen zijn mijn startpunt in de aanpak van de schouderproblemen van Pippi. Er zijn röntgenfoto's gemaakt.  Daar ben ik blij mee. Dat ze een experimenteel middel in de schouder heeft ingespoten gekregen,  is  minder. Ik ga haar eerst ontgiften om die "rommel" uit haar lijf te krijgen. Mooi om te zien dat het middel dat ik geef fanatiek uit de emmer  wordt gelikt terwijl ik van de vorige eigenaar kreeg te horen dat  ze niks eten wilde aan middelen.  Dit bewijst maar weer dat een dier heel goed zelf weet wat goed voor haar is en ik ben blij dat ik op het goede spoor zit. Ook de combinatie van 3 andere middelen eet ze uit mijn hand. Oké, dat gaat goed!

 

Verder kan de tijd zijn werk doen, samen met mijn aandacht en open oren en ogen, luisterend en ziend,  om haar op elk vlak te geven wat ze nodig heeft. 

 

28 maart komt de osteopaat om gevolgpijnen van het compenserende bewegen te behandelen. Dat zal haar zeker een stuk verlichting geven.  

 

hieronder een aantal foto's van de eerste dagen, heerlijk grasmaaien in de tuin, contact met haar vriend Aaron en het fanatiek uitlikken van de emmer op een korte video.

Reactie schrijven

Commentaren: 0