Kinke

 

 25 februari

 

 

Een prachtige dag om met de paarden te werken. Lente in februari. Wat een heerlijke dag. Ik heb Kinke even gereden vandaag. Voor het eerst en ben dik tevreden.  Ervaren wat ze kent en hoe ze voelt en reageert nu haar lijf op zoveel gebieden zo'n boost heeft gekregen.  Ik was heel tevreden. Kinke kent weinig. Ze reageert wel  fijn op ophoudende hulpen . Op drijvende hulpen wat minder, ik voel de "krul" en beperking die dat gaf in vrijheid van bewegen. Gaandeweg liet ze haar lijf wel al wat los en begon wat vrijer te bewegen. Top. Aanleuning heeft ze nog nooit van gehoord. Maar dat komt gaandeweg vanzelf. Als ze eerst maar vrij en ongedwongen voorwaarts durft te gaan bewegen, komt de rest vanzelf.

 

Wat een heerlijk avontuur weer met dit mooie dier.

 

 

 

 25 februari

 

Het werk met Kinke is in alle rust doorgegaan. De onrust is uit haar verdwenen en ze is volkomen op haar gemak. Haar karakter blijft natuurlijk wat het is, maar ze is nu echt prettig in de omgang en in het vertrouwen naar de mens. Dat maakt een wezenlijk verschil met hoe ze kwam toen ze als op een eilandje haar eigen koers voer en zich niet echt durfde overgeven. Ik heb haar nog een heel poos wat milde homeopatische middel gegeven middelen gegeven om het proces te ondersteunen en ook om haar maag tot rust te brengen.

 

Nu is ze zover dat ze gereden kan worden en dat ga ik ook binnenkort doen. Op de video hieronder zie je de laatste voorbereidingen naar het rijden toe. Voor het eerst weer het zadel op na zo'n 3 tot 3,5 maand en je ziet er hoe rustig ze reageert als ik aan het eind van de sessie opstap. 

 

De foto's zijn van een heel blije en wakkere Kinke op de eerste werkdag dat het weer kon na de vorst en sneeuw. 

 

 

 

 

21 december

 

De afgelopen week was er veel gaande rond Kinke. De klinische herkeuring van de voorbenen, een serieuze gegadigde en het voorleggen van het röntgologische rapport en diverse andere dierenartsen door haar en door mijzelf.  De algemene conclusie was dat er wel wat risico's kleven aan de verbening van het hoefkraakbeen. Mijn conclusie was daarbij dat Kinke als ze nu, zonder solide nieuwe basis,  wordt geplaatst voor de sport, de kans op problemen voor haar om de hoek ligt. 

 

De eigenaar kon zich volledig in mijn theorie vinden. In overleg met haar is daarom besloten Kinke voorlopig hier bij mij te houden om haar een optimale kans op een goede toekomst te geven.

 

Zoals altijd ben ik dus van mening dat wanneer een paard in balans wordt getraind, vooral horizontaal in balans in eerste instantie,  de belasting van de voorhand zodanig kan worden verminderd dat er daardoor niet zomaar kreupelheden zullen ontstaan.  Kreupelheden aan de voorhand die in mijn ervaring  nagenoeg altijd ontstaan door overbelasting van het voorbeen van de bolle kant, met daarbij een vastzittende rug en beperking van bewegingsvrijheid in  beide schouders, vaak daarbij ook een broken neck syndroom en vaste atlas tot gevolg. 

 

Heel blij nu dat ik groen licht heb gekregen Kinke te helpen aan een nieuwe en solide basis!

 

 

 

 

 

14 december

 

De herkeuring van de buigproeven voor van beide benen ging perfect!   Ze liep bij beide voorbenen perfect weg, nog niet één onregelmatige pas en Kinke is nu op beide voorbenen helemaal goedgekeurd door de dierenarts. Vanavond ontvang ik het verslag per mail, dan plaats ik het hieronder.

Nu kan ik dus stellen dat Kinke klinisch en röntgologisch in orde is bevonden. Waarbij weliswaar over de verbening duidelijk tussen dierenartsen verschillende meningen bestaan. Herkeuring is natuurlijk toegestaan. 

 

De dierenarts beaamde mijn gedachte dat het zeer aannemelijk was dat door de muurvaste schouder die ze had de buigproeven voorheen problemen gaven.

 

 

 

 

8 december

 

De kogel is door de kerk. Kinke en haar eigenaar gaan niet matchen en er is besloten voor Kinke een nieuwe plek te zoeken. De vraag werd me al enkele keren gesteld of Kinke is gekeurd. Bij navraag bleek dat zo te zijn en Kinke had augustus j.l. een bemerking op het linker voorbeen  op het harde. Gelukkig links voor! Als ik bedenk hoe vaak ik hier zelfs kreupele paarden, wat Kinke dus niet eens is,  blijvend goed heb zien worden door behandelingen en hertraining, heb ik goede hoop voor Kinke.  Juist ook omdat het links voor is waar de bemerking over ging. Haar schouder links zat heel erg vast en ook de verdere blokkades die op de foto hier even onder te zien zijn, kunnen heel goed de oorzaak zijn van de verkorte beweging links voor zoals op het keuringsrapport is te lezen.  November 2019 (onderste keuringsverslag) is Kinke ook gekeurd, toen ook röntgologisch. Ook toen was het vóór klinisch niet goed maar rontgologisch was ze prima. Wat verbening op het hoefkraakbeen voor, maar dat geeft geen problemen werd me verteld. 

 

Ik heb de eigenaar voorgesteld om de buigproef en eventueel volte op het harde links voor,  opnieuw te laten uitvoeren om te achterhalen of inderdaad het losmaken van haar lijf en de ontspanningsoefeningen om de schouder weer optimaal te gaan gebruiken, positieve invloed hebben. Maandag aanstaande gaat dat gebeuren en zal hiervan verslag worden gedaan op deze plek. 

 

 

 

 

 

6 december 

 

De eerste sessie in de longeerbak na de behandeling. Volledig gericht op ontspanning en geheel niet op het tonen van haar super beweging. 

 

 

 

3 december

 

Kinke heeft het wat moeilijk in haar opstartfase. Niet vreemd. Ze is vanaf veulen op één plek geweest en is wat wereldvreemd.  Ondanks dat ben ik erg blij met haar vorderingen en dan vooral op het gebied van vertrouwen in mij als haar leider.  Wat dat betreft is de eigenaar nog niet echt in beeld. Door het wat drieste gedrag dat Kinke soms kan vertonen is bij haar de twijfel toegeslagen wat het vormen van een team; van een eenheid samen natuurlijk belemmert.  Onvoorwaardelijke acceptatie, zelfvertrouwen in eigen kunnen of groei daarin en gelóóf in  het dier zijn de pijlers waarop een vertrouwensrelatie met een dier rust.  Een paard wat kan bouwen op de stabiliteit van zijn begeleider, zal groeien, vertrouwen hebben, zijn lijf en geest ontspannen, aarden en werkwillig zijn.  Ik heb me volledig als leider over Kinke ontfermd nu om de eigenaar de ruimte te geven voor zichzelf en haar mogelijkheden of onmogelijkheden. Kinke is een puppy die nog veel moet leren en ook afleren én ook nog een rugzak heeft in de zin van al langdurig meer verstrakking nog in haar lijf dan ik had ingeschat. Wat vandaag is gebleken bij de behandeling door de osteopaat.

 

Op de spier verstrakking voortbordurend kan ik stellen dat het wat drieste gedrag voor een deel toe is te schrijven aan deze verstrakking.  Ze had te kampen met  gevoeligheid op diverse cruciale plekke op haar lichaam wat afweergedrag tot gevolg had. In deze staat is ze ook gereden en op een wijze die daar geen goed aan deed. Juist heeft het rijden de boel verder vastgezet en de verstrakking vergroot. Dat er zo is gereden is haast begrijpelijk want de spierspanning moet goed voelbaar zijn geweest met rijden wat bij de meeste berijders korthouden om vluchten te voorkomen tot gevolg zal hebben. Zo zit je dan binnen no time in een neerwaartse spiraal.  Dat haar vorige eigenaar haar niet durfde rijden en dat overliet aan een meisje met lef, en daarbij liet weten dat Kinke soms knijpt met rijden bevestigt de gedachten die inmiddels zijn ontstaan door mijn bevindingen en die van de osteopaat.

 

Maar goed, de osteopaat heeft haar goed behandeld. Ze was doortastend en ging door de blokkades heen op een zachte en rustige manier. Dit had tot gevolg had dat Kinke na de behandeling in de longeerbak haar hoofd liet vallen en op de moeilijke kant haar lijf los kon laten.  Het ongecontroleerde felle achteruit slaan wat Kinke deed tijdens de behandeling hield op.  Ze kon de spanning loslaten. Het is en blijft een karakterpaardje.  Haar karakter verandert niet, maar de scherpe kantjes zijn eraf nu. 

 

Nu is het zaak de rust die is ontstaan te behouden. Haar zo te begeleiden dat in die begeleiding geen triggers worden geraakt. Benadering rustig, zelfverzekerd en doortastend, arbeid opbouwen op een manier die ze aankan, geen grenzen overschrijden. Wel grenzen verleggen op een rustige manier en zo groeien en sterk worden. De wereld buiten het oude vertrouwde leren vertrouwen.  Mentaal en fysiek. Op haar inspelen en haar in de waarde laten. Een mooie uitdaging. 

 

De blokkades die de osteopaat heeft behandeld en vrijgemaakt vind je op onderstaande foto. 

 

 

 

 

23 november

 

Onze eerste werkdag. Vandaag in de longeerbak. Los natuurlijk, zoals altijd. De eerste kennismaking ging van een leien dakje.  De drie basisgangen in ontspanning lopen op beide handen, mooie overgangen, super gehoorzaam, aan het eind me volgen als een hondje, en dat binnen 16 minuten. Blij met het meidje!!

 

Hieronder het ingesproken beeldverslag van deze sessie.

22 november

 

Vandaag werd Kinke gebracht. Wat een leukerd weer. Kinke heeft wat last van haar lijf hier en daar.  We gaan vol aan de slag haar hiervan af te helpen en een mooi fundament te leggen voor een prachtige toekomst met haar nieuwe eigenares die na jaren het rijden weer oppakt.  Ik ga deze combinatie op een zo'n mooi mogelijk manier bij elkaar brengen. De eerste verliefdheid is een feit van beide kanten; een goede start.

Reactie schrijven

Commentaren: 0