Gita 2021

20 juli

 

Alweer een maand verder en wat doet het haar goed! Een geheel onbevangen vrolijke tijd voor haar en Gijs.  En vooral totaal losgekoppeld van álles wat mogelijk associeert met wat ze in haar leven ooit heeft moeten doorstaan. Ze heeft volledige rust, ziet zelfs geen paarden waarmee gewerkt wordt of waarop gereden wordt. Ze is van alles in die context, volledig losgekoppeld en loopt met Gijs aan een bosrand dag en nacht gewoon zichzelf te zijn zonder verplichtingen of verwachtingen. Dat doet wonderen. Ondersteund door alternatieve middelen krijgt ze de ultieme kans zo los te komen van wat het ook maar is,  wat heeft gemaakt dat ze inwendig een melanoom heeft ontwikkeld. 

 

Want dat daar uiterlijke factoren op van invloed zijn is voor mij een feit. Zoals bij een mens zijn niet gehoorde innerlijke stem; zijn niet gehoorde innerlijke begeleider naar de kern en zin van zijn bestaan, zal fluisteren of schreeuwen door met pijn of ziektesignalen de aandacht op te eisen. Zo zal een dier de incongruente gedragingen die het gevolg zijn van dat niet luisteren, in zich opnemen en er klachten van krijgen of ziek van worden. 

 

En ook van dit risico is Gita bevrijd, ze is in niemandsland wat contact met mensen betreft. Wordt enkel omringt door haar vriend Gijs waarmee de verstandhouding fantastisch is, en krijgt dagelijks de basisverzorging in de zin van goed eten, vers water, een weiland dat dagelijks wordt ontdaan van mest, en van mij een bad van vertrouwen en liefde dat ze in haar eigen kracht álles kan bewerkstelligen, ook stabilisatie en zelfs herstel. 

 

En dat gaat zo nog maanden door. Je kunt het meidje!

 

 

 

 

24 juni

 

Gita heeft het heerlijk bij Gijs. Steeds beter in balans met zichzelf en  haar omgeving.  In dit geval met Gijs als maatje. Gijs werkt duidelijk therapeutisch voor haar om haar kuddegedrag te stabiliseren. Prachtig om te zien hoe ze haar wat felle dominantie laat varen en zachter wordt. Heerlijke kroelmomenten samen. Ik geniet ervan ze zo te zien samen. 

 

 13 juni

 

Een blije dag voor mij. Ik mag Gita mijn paardje noemen. Dankjewel voor het vertrouwen Anna. Voorlopig blijft ze lekker op de wei. Er valt niks meer aan haar te "sleutelen".  Ze is blij, los in het lijf; alle behandelingen om een ontspannen lijf te krijgen zijn gegeven. Nu gewoon even niks en haar laten voelen en weten dat het goed is, dat álles goed blijft en dat het leven veilig is. 

 

 

 

12 juni

 

Een enerverende week hebben we achter de rug. Emotioneel, vooral voor de betrokken eigenaar.  Gelukkig is er niks dramatisch aan de hand en zie ik ook geen ernstige problemen waar het de toekomstverwachting van Gita betreft.  Ik kijk en denk in mogelijkheden en nooit in beperkingen.

 

Tijdens het onderzoek van Gita afgelopen woensdag was de diagnose van de bult waarover ik eerder schreef, dat het een melanoom is. Schimmels hebben er vaak mee te kampen en ook Gita.  Advies van de dierenarts was er niks aan te doen omdat weghalen bijna zeker tot terugkeer van de melanoom zal leiden. Beter is het om het werk aan haar situatie aan te passen. In dit geval zonder zadel rijden bijvoorbeeld. 

 

Dat is in geval Gita zeker geen probleem.  Gita is bij een stabiele eigenaar zelf ook super stabiel en evenwichtig. Een dapper paardje dan, en zonder angst. Een en al blijheid. Zonder zadel en met een bitloos hoofdstel het bos in, is dan toch een geweldig en goed passend  toekomstperspectief.   Gita is daarnaast zeer zuiver in reacties, ze is goudeerlijk in gedrag, zal je nooit omver duwen en meetrekken, heeft goed respect. Ze kan speels zijn, beetje ruinen gedrag vertonen, dingen omgooien e.d. maar altijd eerlijk.  Ze is een heel "veilig" dier om mee om te gaan. In die zin schuilt er een geweldig therapie paardje in haar.  Weer een mooi toekomstperspectief.

 

Maar voor nu krijgt Gita van mij de kans met het koppie aan de grond alle stress en toestanden die om haar heen zijn geweest van zich af te laten glijden. Het is er eigenlijk al afgegleden maar omdat de eigenaar nog geen beslissing heeft genomen wat ze precies gaat doen met Gita, loopt ze nu sowieso heerlijk met Gijs op de wei te genieten.

 

 

 

 

3 juni

 

Het is fijn verder gegaan met Gita. Ik heb uiteindelijk geadviseerd aan de eigenaar haar bitloos te gaan rijden wat ze in het verleden ook kortstondig heeft gedaan. Vanwege de onrust die Gita op het bit heeft gekregen, was het de beste optie weer fijn bitloos te gaan rijden. En, dat doet ze geweldig. Heerlijk lang ontspannen halsje, iets vooruit gestoken neusje en gaan. Dan ook een stuk gemakkelijker in lengtebuiging en met veel meer rust in beweging.

 

De eerste les bitloos met de eigenaar is achter de rug en ik was ontzettend blij met hoe dat ging. Zo rustig, zo fijn. Ook haar vertrouwen was er weer volledig. Natuurlijk zal dat in een golfbeweging gaan. Vandaag top en morgen met opstappen toch weer wat twijfel maar dat is menselijk. In de basis is het vertrouwen weer op te roepen en dat is geweldig. 

 

Dat er nog wel wat strakheid in het lijf zit van Gita en daar verbetering in aan is te brengen is wel een feit en daarom kreeg Gita gisteren een heerlijke bindweefselmassage en acupunctuurbehandeling.   Na de behandeling weer op paddock en waren de andere paarden aan de beurt. Ze ging meteen languit liggen, hoofd plat en rusten. Geweldig om te zien. 

 

Een onderhuidse losse zwelling die Gita net boven haar oksel heeft wordt dinsdag op de kliniek bekeken en als het nodig is verwijderd en na herstel daarvan kunnen we dan weer met een herboren Gita verder. Er kan op enkele weken zoveel moois gebeuren.  Wat hou ik van mijn werk!

 

Hieronder Gita na de behandeling 

 

 

 

 

 

 

14 mei

 

Op onderstaande video de eerste en tweede keer rijden van Gita in één video verwerkt.  Duidelijk verschil door de sessies in de longeerbak die ik ertussen deed. Ik ben er gelukkig mee!

 

Mijn taak is duidelijk. Ontspanning tussen haar oren en in haar lijf bewerkstelligen. Zorgen dat ze haar hals weer naar voor gaat uitleggen, haar achterbenen weer gaat gebruiken, mij echt weer gaat dragen. In de tweede rijsessie al duidelijk verbetering. We komen er wel weer! 

 

Waar ik ook heel blij om ben is dat de verkorte pas rechts achter is opgelost. Ze loopt nu helemaal goed. Fantastisch. 

 

 

 

 

 

 13 mei

 

En het proces zet zich voort. Het viel me op bij Gita dat ze niet zweet. Vreemd, want de training is behoorlijk intensief en er is niet veel gedaan met haar de laatste tijd vanwege blessures. Haar longconditie is daardoor niet groot toch zweet ze helemaal niet.  Het is me duidelijk dat er nog blokkades zitten tussen haar oren die ze niet los kan of durft te laten.  Angst, onzekerheid, gebrek aan zelfvertrouwen. Allemaal zaken die ook bij dieren hun tol kunnen eisen, zijn nog altijd in enige mate  aanwezig in Gita. Ze maakt grote stappen, is beduidend meer ontspannen en geaard maar er is nog werk aan de winkel.

 

Ik besluit aan het eind van een intensieve training haar hals in een zuiver wollen deken in te pakken en dan nog een klein poosje, zo'n 5 tot 7 minuten door te trainen. Ze  gaat ervoor in deze minuten,  dat is zichtbaar. En jawel als ik nu de deken eraf haal is er eindelijk zweet op haar hals. Een mooi begin. Een ontspannen briesende Gita tijdens het uitstappen erna bewijst me dat het een goede actie was. Een ontgiftingsmiddel meteen na het werk is de finishing touch van deze dag.

 

De volgende ochtend kijk ik naar buiten en zie ik haar vrolijk wegstappen richting buurman Habib. Wat me meteen opvalt is de nog niet eerder zo duidelijk aanwezige lossigheid in haar lijf. Bij iedere pas terwijl een voet de grond raakt, trilt zachtjes haar lijf mee. Los!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

8 mei

 

Ik heb een heel bijzonder ervaring met Gita beleefd. Ze kwam hier vorige week enorm gespannen, nerveus en druk. Totaal ontheemd, eenzaam, niet geaccepteerd en weggeschopt. Zeker niet door de eigenaar die een grenzeloze liefde voor haar voelt, wel door de omstandigheden waarin ze leefde. Ze was afwijzend, zocht geen aansluiting want wederom was ze door mensen opzij geschoven op een nare manier. Net als toen ze bij me kwam in 2018. Toen net enkele weken uit Spanje naar Nederland gekomen. Dit intens onrustige nare gevoel wat ik toen ook heb ervaren, was ook nu tastbaar in haar. 

 

Vandaag had ik haar in de longeerbak en ze begint duidelijk rustiger, meer in contact. Ik werk met de paarden ook met energiecontact. Met mijn handen op een bepaalde manier. Daar begin ik mee om rust te creëren en te werken aan eenheid en verbinding, zeker nu met Gita die zo in een kramp zit. Daarna gaan we aan het werk, beweging geven om de vervetting op te lossen, recht te richten en in haar geval ook om haar lijf gewoon weer los te durven laten. Te landen als het ware, vertrouwen te krijgen in zichzelf en de wereld waarin ze leeft, weerstand en vluchtgevoel los te laten. Op enig moment zie ik dat écht gebeuren. Ik verbaas me erover wat ik zie en ben enorm blij! Ze lijkt ineens van het ene moment op het andere 10 cm. langer te worden. Ze schiet ineens volledig uit de kramp waarin ze verkeerde en landt op de plek waar ze is nu. Hier bij mij. Wauw! Dit is waar we moeten zijn om werkelijk weer aan het werk te kunnen samen in vertrouwen. 

 

 

Op de foto's hieronder een gelande Gita.  En met een rustig blij hoofd en ontspannen oog "gewoon" attent, zelfbewust en in vertrouwen dat ze er mag zijn en gezien wordt.

 

 

 

 

7 mei

 

De osteopaat was bij Gita vandaag en die heeft haar heerlijk geholpen. Het was een mooie ervaring. Deze persoon doet ook aan thermografie en juist dat was wat ik voor Gita haast nog boeiender vond dan de bevindingen die hij als osteopaat zou melden. 

 

Hij constateerde dat de linker borstspier vast zat en de schoudervrijheid links beperkt was.  Met de thermografie kwam er uit dat Gita in het gebied boven de knie rechts achter een klap moet hebben gekregen nog niet zo heel lang geleden. De inwendige blauwe plek die daarvan het gevolg was, was nog te zien. Als ik dan het verhaal van Anna hoor dat Gita recentelijk met beschadigingen en kreupelheid uit een te kleine paddock kwam waar ze met enkele andere paarden stond, is dit letsel goed te verklaren. 

 

Gelukkig is het niet ernstig, kan juist  beweging en rust dit herstellen en is voor mij alles wat ik aan Gita zie nu klip en klaar. Het is dus inderdaad de overkruiste werking van links voor naar rechts achter die problemen geeft en de klap die ze kreeg achter maakt dat het juist daar het meest zichtbaar is voor me. Dat geeft namelijk bij opstarten wat stijfheid en gaandeweg de training werd Gita ook steeds losser en vrijer in de beweging. 

 

 

 

 

6 mei

 

Vandaag stond rijden op het programma. Kijken hoe ze reageert als ze weer in de rijbak is. Rijden in de bak ging de laatste tijd niet zo goed werd me verteld, dus ik was erg benieuwd.  Ook was ik enorm benieuwd wat ik zou voelen, want gaandeweg deze afgelopen dagen raak ik steeds meer overtuigd dat de iets verkorte stap rechts achter alles te maken heeft met de training en scheefheid. 

 

Met poetsen en zadelen had ik weer het zelfde paardje als voorheen. Dezelfde reacties, dezelfde ondeugende "ik zal jou eens even plagen" door wat happerig te zijn naar mijn spullen. Dit grijpen en dat omgooien, als ik niet had ingegrepen was dat zeker gebeurt. Maar hoe mooi dat ze meteen door had dat dit niet werd getolereerd, evenmin als dat voorheen werd getolereerd. "Gita, denk erom!!",  en klaar was het.  Geweldig. Zo ken ik haar exact. In voor een geintje maar zo enorm gehoorzaam, volgzaam en verbonden. 

 

Op de foto hieronder is ook helemaal dezelfde rustige en vertrouwde uitstraling zichtbaar als voorheen. 

 

Hieronder het longeren in de rijbak waarin ik haar weer respect bijbreng en gehoorzaamheid waardoor de binding zich weer versterken kan.  

 

 

 

 

4 mei

 

Ik ben zo tevreden met de vorderingen van Gita!  Het contact is hersteld, ze kent me weer, reageert perfect op me. In het werk gaat het heel goed. Jammer wel dat ze nét niet rad is rechts achter. 

 

Dat kan diverse oorzaken hebben.

* Gita is rechts gebogen wat maakt dat het linker voorbeen (voorbeen van de bolle kant) het zwaarder te verduren heeft en kan verkorten in de beweging. Als daar niet volledig op wordt ingespeeld kan er een overkruist overbelasting ontstaan; op het rechter achterbeen dus. Dat verkort dan ook in beweging.

* Wat in dit geval ook kan zijn is overbelasting door het feit dat ze recentelijk links voor en later links achter geblesseerd is geraakt door een onbekend/ongezien voorval in de paddock met andere paarden.  Dan kan er door compensatie rechts  gevoeligheid ontstaan. 

* Er kan een spierblessure zijn of knieblessure zijn ontstaan.  In benen of voeten lijkt mij zeer onwaarschijnlijk. 

 

In de lichte training die ik nu geef en waar ze werkelijk subliem op mijn hulpen reageert, merk ik dat ze bij goed rechtrichten gaandeweg ruimer gaat bewegen met het rechter achterbeen dus ik verwacht dat optie één de juiste is. Goed trainen bestaat uit zorgen voor goede beenzetting en juiste lengtebuiging, daarnaast  voldoende voorwaartse drang bewerkstelligen. Ontspanning maar zéker ook aanspanning is nodig en het vermogen om waar te nemen en in te spelen. 

 

Vrijdag laat ik een thermografie maken ter controle. Gita krijgt inmiddels homeopathische middelen om haar ontgiftingsproces te ondersteunen en haar te helpen in het proces van stabiel en in balans komen, van aarding. In mij vindt ze duidelijk steun en dat is fantastisch om te ervaren. Voor mij is ze er weer, ze laat zich leiden, ze laat zich corrigeren, ze leunt weer op me. 

 

 

 

 

30 april

 

Gita, prachtig Spaans pareltje die al eerder 15 maanden hier was vanaf juli 2018. Toen als puppy van 4 en nu als mooi volwassen paardje van 7. 

 

Ze heeft de meest liefdevolle eigenaar die maar denkbaar is en ze zijn verknocht aan elkaar. Maar door wat vervelende gebeurtenissen op de pensionstal is Gita angstig en gestrest geworden en haar eigenares onzeker en ook angstig. Een cirkel neerwaarts die niemand goed doet. Daarom heeft zij ervoor gekozen Gita een periode bij mij te gunnen om weer in balans te komen. Zowel lichamelijk als tussen de oren is er werk voor me aan de winkel. 

 

Wat me allereerst opvalt is het abnormale aanvallende én vluchtende gedrag naar en van  Habib. Dat past niet bij haar. Ik heb Gita  ervaren als goed sociaal naar alle paarden die hier in de periode dat ze bij me was de revue zijn gepasseerd. Ze is een baasje, maar eerlijk en niet aanvallend.  De traumatische ervaringen op de pensionstal eisen in dit gedrag zichtbaar hun tol.  Daar kan ik wat aan doen maar dan zal ze mij eerst weer moeten gaan "zien".  Want ook daar schort het aan. 

 

Spaanse paarden, is mijn ervaring, bouwen nog veel sterker op hun eigenaar dan welk ander ras ook.  Is de eigenaar in balans is,  geaard, stabiel en evenwichtig dan zal het spaanse paardje geen angst kennen. Ze zal er staan als een huis en alles in vertrouwen met haar durven ondernemen. En Gita stond  als een huis in haar periode bij mij. Ze kende geen angst meer, was daar volledig overheen gegroeid. Ze ging ervoor. Steeds beter en krachtiger en in die ultieme staat van zijn is ze van eigenaar gewisseld waar het een hele periode ook fantastisch is gegaan.  Door de angst die nu is ontstaan is de instabiliteit en angst van Gita nog verder gegroeid. Ze is ontheemd geraakt. 

 

Dus nu is het zaak haar mij weer te laten zien en herkennen. De eerste sessie in de longeerbak was ze onrustig en in zichzelf gekeerd. Iets van contact ontstond, maar minimaal. Volledig contact was ook schier onmogelijk. Ze had net een trailerreis van een paar uur achter de rug en was net op mijn terrein.  De eigenaar stond nog naast de bak. Alles nog onwennig en vreemd. Ik was zeker tevreden met wat ze me gaf en hoe ze al een stuk onrust losliet.

 

De vervetting is ook een serieuze zaak. Gita is enorm dik geworden, erg ongezond. Vaak kleine beetjes voeren, in het korte weiland als bezigheidstherapie en heel veel beweging moet dit gaan oplossen 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0